A’dam en EVA de serie: Ik kan blijven kijken naar jou!

Adam en Eva

Mijn wiegje stond in Amsterdam. Toen ik vier jaar was, verhuisden we naar Noord-Groningen. Desondanks heb ik best veel herinneringen aan Amsterdam. Samen met m’n broer broodjes pizzaquick eten met een glas Yogho Yogho erbij, zittend in de ronde vensterbank voor het raam met uitzicht op de drukke Hoofdweg. Stiekem honingdropjes uit de winterjas van mijn moeder pikken. Naar mijn opa en oma die vlakbij woonden in het Fridtjof Nansenhof. In het Vondelpark luisteren naar een concert (en volgens mijn moeder danste ik dan. En soms huilde ik hard, tot grote ergernis van de bandleden). Ook weet ik nog dat we in de Melkweg knutselden met allemaal kindjes aan lange houten tafels. De peuterschool, waar ik het enige kindje met de Nederlandse nationaliteit was. En waar een meisje op een dag met haar vinger tussen de deur zat. Maar dat had het jongetje aan de andere kant van de deur niet door… (Ik vergeet het gegil nooit meer.) En de zwarte pietenpoppen die in de Bijenkorf op de Dam tussen de roltrappen van boven naar beneden en weer terug zweefden. Veel herinneringen van mijn vroege jeugd in de hoofdstad.

Mijn vreugde was groot toen ik een paar jaar geleden voor het eerst de serie A’dam en EVA (Amsterdam En Vele Anderen) zag. Wat een toffe serie op een nog toffere plek en wat hield ik al snel van de hoofdrolspelers. De ontzettend chaotische en ontwapenende Amsterdamse Eva (Eva van de Wijdeven, ik wil haar kapsel). De wat schuchtere, oprechte Zeeuw Adam (Teun Luijkx). Hun baby Valentijn en hun lieve, hysterische, emotionele vriend Harm-Jan (Rick Paul van Mullegen). En de beste vriend van Adam, die per ongeluk even Eva schaakte de avond voor haar trouwdag, Timo (Sanne den Hartogh). Het interessante aan deze serie vind ik dat je iedere aflevering een kijkje krijgt in het leven van verschillende mensen in Amsterdam. In eerste instantie hebben deze mensen niks met elkaar te maken, maar gaandeweg de aflevering worden hun levens in meer of mindere mate met elkaar verweven. Dat geeft de serie een diepere dimensie en laat zien dat op een bepaalde manier iedereen met elkaar verbonden is. Vind ik mooi. Hou ik van.

Op een dag zag ik in de serie het openluchtpeuterbad in het Vondelpark. Hé, daar gingen wij ook altijd zwemmen! Op Twitter liet ik dit weten aan de beheerder van het A’dam en EVA-account en ik kreeg een enthousiaste reactie of ik nog meer jeugdplekken in de serie was tegengekomen. 🙂 Dat maakt het extra leuk om de serie te kijken, continu opletten of er nog andere herkenbare plekken te zien zijn. 🙂

Inmiddels zijn er twee seizoenen van A’dam en EVA geweest. Ik kon dan ook niet wachten tot seizoen drie van start ging. En nu is dat bijna zover! Zondag 6 november @NPO3 om 20.25 uur start het derde en laatste seizoen van deze mooie serie! Zo leuk! Extra bijzonder aan de serie is dat het themanummer ‘Ik kan blijven kijken’ iedere aflevering door een andere artiest wordt uitgevoerd. Dit leidt tot erg uiteenlopende muziekstukken door onder meer Wouter Hamel, Huub van der Lubbe, Paul de Leeuw, Anas Soudfa, Peter Beense, Carles Denia en vele anderen.

Ik installeer mezelf alvast voor de tv (oké, dat is niet waar want dan zou ik er vanaf nu tot aan 6 november moeten zitten en dat is niet praktisch en bovendien niet gezond. Maar je snapt wat ik bedoel.). Seizoen 1 en 2 staan helaas niet meer online, maar via youtube en de officiele website adameva.ntr.nl kun je nog wel samenvattingen en making of’s vinden. Het is het waard! Al was het maar vanwege Adam (ja, ik word altijd verliefd op hoofdrolspelers. Bij Prison Break ook al. En bij Dirty Dancing. Sue me). En ze hebben ook nog een internationale prijs gewonnen. Nou, meer overtuigende dingen weet ik niet. :-p
Laat het me weten als je deze serie al kent of als je gaat kijken vanaf 6 november. Vind ik leuk!

adameva.ntr.nl – officiële website

Dit vind je vast ook leuk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *