It's all about enjoying the little things

Het echte leven vs. het perfecte plaatje

Het echte leven vs. het perfecte plaatje

Kijk eens naar je handpalm? Wat zit daar? Laten we wedden dat op die plek meerdere keren per dag je mobiele telefoon is. Waarmee je foto’s maakt en doorgaans alleen de mooie gebruikt, daar vervolgens tig filters overheen gooit en ja, dan is ie social-media-waardig. Waarom? We leven in een sociale mediabubbel waarbij mensen veelal proberen hun leven zo perfect mogelijk te laten lijken. Ik doe het zelf ook, absoluut. Als ik een selfie plaats, kies ik de foto waar ik mooist/vrolijkst/meest uitgeslapen/met een goede haardag op sta. Voordat ik een foto van mijn ontbijt plaats, ben ik eerst een kwartier bezig om die mooi te stylen en net dat ene vlokje havermout een centimeter naar rechts te leggen. Want dat staat mooier. Terwijl er genoeg dagen zijn dat ik maar wat ingrediënten in een kom flikker of een kwak pindakaas op een boterham smeer, om vervolgens rennend met boterham in de mond m’n kind naar school te brengen. Nee, daar plaatste ik nooit foto’s van. En ook niet van een ontploft huis of een smerige auto die al maanden gestofzuigd had moeten worden, maar waar ik gewoon steeds geen zin in heb. Net zo min als dat ik hier mijn bezoekjes aan een psycholoog uiteen zet. Of de acupunctuurnaalden fotografeer die de fysio in mijn bil dart. Of mijn frustraties en onzekerheid beschrijf over het hele proces van werk zoeken en maar niet kunnen vinden. En daar soms een ontzettende neerslachtige draak van word. Naja, je voelt wat ik bedoel.

baby
Dat ze ’s ochtends alles uit de kast trok en ik deed of ik het niet zag. En het vervolgens tot ’s avonds heb laten liggen omdat ik geen zin had het op te ruimen.
Natasja
No make-up, no hair-do en no big smile.

Weet je, het is niet erg om te proberen de mooiste foto’s te maken voordat je ze op social media plaatst. Of dat je niet alle mindere details van je leven met de hele online wereld deelt. Wat mijns inziens wel erg is, is het zogenaamde perfecte en dus irrealistische plaatje dat we met z’n allen aan het schetsen zijn van ons leven. Wat voor consequenties heeft dit?

Als tegenhanger maakte ik de laatste dagen een aantal foto’s van mijn echte leven. Ook weer niet zo heel schokkend, maar dat is ook het punt niet. Het echte leven is niet per sé schokkend, maar wel gewoon zoals het is. Met dat slaaphoofd, dat verwaarloosde huishouden en die zolder waar het lijkt alsof er net een kudde wilde stieren doorheen is gerend. (Of dat het huis stinkt naar rotte eieren als kater Jip binnen heeft liggen ruften. Maar dat zie je dan gelukkig weer niet op een foto. ;-)).

Wat streef jij na op social media? Het echte leven of het perfecte plaatje?



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.